Çekim olmayan, evde bilgisayar başında geçirdiÄŸim günlerin en can sıkıcı dakikaları... ÖÄŸlen saatleri. Bilgisayarın başına oturmuÅŸum, harıl harıl yazıyorum. Arkadan arkadan bir yürüme sesi. Yaklaşıyor... Odamın kapısı tıktıklanıyor ve iÅŸte karşımda! 1.80 boyuyla AyÅŸe Hanım! Günün en bunaltıcı sorusunu sormak için öyle dikiliyor. Beni geren soru "Dizi kaç bölümde bitecek?" deÄŸil. "Hayatın anlamı ne?" veya "Bu ay zam alacak mıyım?" hiç deÄŸil. Her gün aynı saatlerde bana sorulan, bütün ilham perilerimi kaçıran, tüylerimi diken diken eden bir soru bu: "Bugün ne yemek yapılacak?" Annem söylerdi de inanmazdım. "Benim sıkıldığım yemek yapmak deÄŸil, her gün yemek çeÅŸidi bulmak" derdi! Hatta çocukluÄŸumda ukalalık yapıp kendisine 'Saatli Maarif Takvimi'nin yemek listesini tavsiye etmiÅŸliÄŸim bile vardır. Yanılmıyorsam bu fikri eÄŸlenceli bulup, o günkü listeyi birebir tatbik etmiÅŸti: Patlıcan oturtma, peynirli börek, kayısı hoÅŸafı! Ertesi günlerde de aynı performansı bekledim; ne yazık ki Saatli Maarif Takvimi'ne bir daha baÅŸvurulmadı. Zannederim her gün bir hamur iÅŸi bir tatlı tavsiye ediliyordu ve bu da bizim ailenin saÄŸlıklı beslenme çizgisine uymuyordu. Ben bunları düÅŸünürken AyÅŸe Hanım hala bana bakıyor! Her günkü itirazımı dile getiriyorum: "AyÅŸe Hanım, beÅŸ yıldır bizimlesin, artık bir gün de sen kafana göre bir ÅŸeyler yapsan?" Her günkü cevabını veriyor AyÅŸe Hanım; Åžeffafmışım gibi bana bakıyor! On dakika boyunca fikir alışveriÅŸi, evdeki malzemelerin gözden geçiriliÅŸi, manavla telefon konuÅŸması. Planlarda deÄŸiÅŸiklik, vs. vs. Neydi? Neredeyim? Ben kimim? Senaryoda nerede kalmıştım? Hayır iÅŸin kötüsü, ÅŸimdilerde kadınların iÅŸi daha zor. Eski günler olsa, Türk mutfağı zengin, seç seç beÄŸen, bas hamur iÅŸini, bas pilavı, böreÄŸi, kuzuyu, muzuyu. Arkasına da yap bir tatlı, oooooh!

BÖREK ÇÖREK; UNUT GÄ°TSÄ°N!

Ne var ki milletçe bu yılın hedefi olarak boyumuzla kilomuz arasında 112 fark yapmaya çalıştığımızdan, mesela ev tatlılarının nesli tükenmek üzere. Pilavı unutan veya buharda piÅŸirenler çoÄŸaldı. Kuzu eti tedavülden kalktı kalkacak. Kırmızı et zaten pek tercih edilmiyor. TereyaÄŸ; geçmiÅŸ olsun. Börek çörek; unut gitsin. Buna mukabil, çocuklar ve gençler hâlâ pırasa, kereviz, karnıbahara karşı! Yıllar o konuda bir ÅŸey deÄŸiÅŸtirmedi! E ne yiyeceÄŸiz o zaman?