Kadın dertli. Kocasından. Adam da karısının dertlenmesinden. Kadın ısrarcı. Adama gına gelmiÅŸ aynı ÅŸeyi duymaktan. "Ne gerek var ki! TutturmuÅŸ bir beni sevdiÄŸini söyle diye."

Kadın bir kere kafasına koymuÅŸ, ölmek var dönmek yok. Ä°llaki duyacak o 'seni seviyorum' lafını. Kadın mizacı iÅŸte. Ee haklı da. "NiÅŸanlıyken birkaç sefer söylemiÅŸti. Åžimdi de duymak istiyorum." Yerini yurdunu onun gözüyle görmek istiyor. Yetmez, duymak da istiyor. "Yoksa niye evlendik ki?" Hakikaten insanlar neden evlenir? Tek başına hayatın zor olmasından mı? Birlikte yaÅŸamanın zorluÄŸuyla hiçbir ÅŸey aşık atamaz halbuki. Ee o zaman. SevdiÄŸinin gözüyle varlığına bakmak ÅŸöyle bir. SevdiÄŸinin sözleriyle bakmak varoluÅŸuna ÅŸöyle bir.

Adamın ısrarcılıkta karısından aÅŸağı kalır yanı yok. "AkÅŸama kadar didiniyorum. Onca sorunla boÄŸuÅŸuyorum, karım ve çocuklarım için üç kuruÅŸ kazanmak uÄŸruna. Bu, onları sevdiÄŸimin göstergesi deÄŸil mi?" Haksız mı? DeÄŸil. DoÄŸru mu söylediÄŸi? Eksik bir doÄŸru. Bazen eksik doÄŸrular yanlışlardan daha sorunludur.

Duymak. Sesleri. Bir anlam ifade eden sözlerse seslerin en güzeli. Gözlerimizle gördüÄŸümüzü kulaklarımızla da duymak. Kadının istediÄŸi bu. Kocasının kendini sevdiÄŸini görüyor. Halinden, hareketlerinden, davranışlarından bunu anlıyor, tamam. Ama duymak da istiyor. Bu ise adama fuzuli geliyor. "Söze ne hacet. Haller yetmiyor mu?" Yok, adamın açıklamasını tatmin edici bulmuyorum. Asıl mesele duygularını ifade ederken çok zorlanması. Bunu karısına itiraf edemiyor. Ä°ÅŸin içinde biraz da erkeklik gururu var. Küçüklükten itibaren duygularımızı ifade etmeyi öÄŸrenmezsek sonraları bu, uyuÅŸturmadan diÅŸimizi kerpetenle çektirmekten daha zordur.

Bir kadının bir adamın tarafına salınıp, her ikisinin tarafından da bakmaya çalışıyorum. Kadın haklı, adamın iÅŸiyse zor. Bu topraklarda duyguların ifadesinin öÄŸrenilerek edinildiÄŸi pek akla gelmez.