Şeker hastalarında düzenli beslenme kan şekerini dengeleme açısından son derece önemlidir. Şeker hastalarını Tip 1 ve Tip 2 olarak sınıflandırarak değerlendirdiğimizde oruç ve şeker hastalığı ilişkisi şu şekildedir:

Tip 1 diyabet hastaları, kan şekerini dengelemek için insülin tedavisine ihtiyaç duyarlar. Gelişen teknolojinin nimetlerinden biri olan insülin pompası her ne kadar bu hastaların hayatını kolaylaştırmış olsa da, kan şekerinin düzgün kontrol edilmesi açısından oruç tutulmaması gerekir.

Tip 2 diyabet hastalarında ise, tedavi ağızdan alınan ilaçlar ve tıbbi beslenme tedavisi ile sağlanır. Tip 2 diyabet hastaları arasında insülin kullanması gereken bir hasta grubu da mevcuttur. İster ilaç, ister diyet tedavisi ile kontrol ediliyor olsun, Tip 2 diyabetlilerinde oruç tutması sakıncalıdır.

Şeker hastalarında kan şekeri dengesinin bozulması kan şekerinin fazla düşmesine (hipoglisemi) veya fazla yükselmesine (hiperglisemi) neden olabilir. Her iki durumda sağlık açısından tehlikelidir. Hipoglisemi, kan şekerine düşüklüğüne bağlı baş dönmesi, uyuşma, halsizlik, yorgunluk gibi olumsuzluklar yaratabileceği gibi komalara ve ölümlere de yol açabilir.

Hiperglisemi ise retinaya, böbreklere ve sinirlere zarar veren bir durumdur. Uzun süre devam eden hiperglisemi, böbrek hastalıklarına, diyabete bağlı görme sorunlarına, sinirlerde harabiyete yol açabilir. Bunun dışında kan şekerinin yüksekliği kalp hastalıklarına yakalanma riskini arttırır.

Oruç tutmak, diyabet hastalarının sağlıkları açısından kaçınmaları gereken bir durumdur. Bu dönemde de şeker hastalarının öğün saatlerine ve öğün saatlerinde tükettikleri karbonhidratların türlerine ve miktarına dikkat ederek tedavi şekillerine göre 4–6 öğün beslenmeleri gerekir.